CHOROBY MÓŻDŻKU. Niezależnie od rodzaju schorzenia, objawy uszkodzenia móżdżku polegają na: 1) zaburzeniu równowagi ciała, 2) zawrotach głowy, 3) zmniejszonem napięciu mięśniowem, 4) asynergji ruchowej, 5) osłabieniu mięśni. Bezład móżdżkowy w typowych przypadkach wywołuje niemożność stania chorego, i jeśli chory nie otrzyma oparcia, to pada w stronę porażenia (przy ognisku w półkuli), nawprost (ognisko w przedniej części robaka) i do tyło (ognisko w tylnej części robaka). Zawroty głowy są stałe lub napadowe, zależnie od zmiany pozycji. Choremu się zdaje, że całe otoczenie kreci się dokoła niego (lub źe on sam się kręci koło osi pionowej). Dla normalnego wykonania jakiej czynności ruchowej trzeba współdziałania całego szeregu grup mięśniowych, które właściwego udziału w danym ruchu nie biorą. Naprzykład, żeby z pozycji lezącej przejść do siedzącej, trzeba utrzymać kończy-ny dolne w pozycji poziomej. U chorego móżdżkowego brak tego współdziałania i objaw ten nosi nazwę a s y n e r g j i. Chory z objawami asynergji nie potrafi wykonać prawidłowo wyżej wspomnianej czynności ruchowej. Przy siadaniu z pozycji leżącej nogi uniosą się do góry i przeszkodzą mu usiąść. Ze zjawiskiem asynergji jest związany objaw, występujący u chorych z uszkodzeniem móżdżku, t. zw. objaw adiadochokine-z y. Objaw ten polega na tem, że chorzy tacy nie potrafią zbornie wykonać ruchu naprzemiennego nawracania i odwracania przedramienia. Każdy ruch prawidłowy wymaga jednoczesnego zwolnienia napięcia grupy mięśni antagonistycznych. Brak tego zjawiska wywołuje u chorych z uszkodzonym móżdżkiem obiew drżenia zamiarowego i oczopląs gałek ocznych. Asynergja ruchów jeżyka przejawia się mową skandowaną.